W ofercie edukacyjnej naszej szkoły znajdują się zajęcia prowadzone metodą Integracji Sensorycznej (SI), która jest, najogólniej mówiąc, system ćwiczeń,  mających nauczyć mózg właściwego reagowania na bodźce zewnętrzne. W każdej chwili nasz mózg bombardowany jest niezliczoną ilością bodźców płynących z oczu, uszu, nosa, skóry, mięśni, ścięgien i stawów, a także ze zmysłu przedsionkowego - czujnika siły grawitacji znajdującego się w błędniku, który rejestruje wrażenie ruchu naszego ciała. Mózg musi sobie poradzić z napływającymi informacjami - przyjąć je, przetworzyć i odpowiednio zareagować. Jeśli nie potrafi odebrać sygnału z któregoś ze zmysłów albo go źle zinterpretuje - nie potrafimy właściwie zadziałać w określonej sytuacji. Terapia SI  to zabawa, w której  nie uczymy  konkretnych czynności, działań, lecz poprawiając  integrację sensoryczną wzmacniamy mechanizmy nerwowe leżące u podstaw umiejętności. Nowe celowe działania zakończone sukcesem pojawiają się w sposób naturalny jako konsekwencja poprawy funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego. Uczniowie wykonują ćwiczenia i zabawy ruchowe, które poprawiają jakość odbierania, przesyłania i organizowania bodźców, czyli ogólnie jakość funkcjonowania systemów sensorycznych. Stawiamy uczniom na tych zajęciach takie wymagania by byli oni w stanie odpowiadać na nie coraz bardziej złożonymi reakcjami adaptacyjnymi. Proces  integracji sensorycznej polega na tym, że mózg informacje pochodzące z receptorów wzrokowych, słuchowych, przedsionkowych, dotykowych, proprioceptywnych, węchowych i smakowych nieustannie organizuje – lokalizuje je , rozpoznaje , segreguje , interpretuje i integruje. Gdy płyną one w prawidłowej organizacji , mózg może ich użyć do formułowania percepcji, planowania ruchu, napięcia mięśniowego, postawy, emocji, uczenia się i wielu innych. Natomiast zaburzenia w integracji wpływają negatywnie na te funkcje. Zadaniem terapii SI jest dostarczenie kontrolowanej ilości bodźców sensorycznych (w szczególności przedsionkowych , proprioceptywnych i dotykowych ) w taki sposób, żeby uczeń spontanicznie reagował, poprawiając integrację tych bodźców. Aby następowała poprawa w organizacji oun podczas terapii stosujemy takie ćwiczenia, które są stymulujące dla mózgu. Ćwiczenia  są dostosowane do poziomu rozwojowego  każdego ucznia , jednak nie są  zbyt łatwe ani zbyt trudne. Tylko takie ciągłe balansowanie na granicy możliwości ucznia wpływa na zmianę zachowania w sferze motorycznej i emocjonalnej, poprawie funkcji językowych i poznawczych , a przede wszystkim przejawia się lepszą efektywnością przyswajania wiedzy. Celem tych ćwiczeń jest prawidłowa stymulacja układu nerwowego i taka organizacja wrażeń płynących z ciała i środowiska, by mogły być użyte do celowego działania. Zajęcia odbywają  się w sali wyposażonej w odpowiednie przyrządy. Dysponujemy wieloma urządzeniami do stymulacji systemu przedsionkowego , proprioceptywnego i dotykowego ale również wzrokowego, słuchowego i węchowego. Wykorzystujemy do ćwiczeń piłki rehabilitacyjne Bobathów, deskorolki, topki, równoważnie, sprzęt podwieszany - wałek, hamak, huśtawkę tarczową,platformę terapeutyczną, a także drobny sprzęt rehabilitacyjny typu: piłki, wibratory, szczotki, obciążniki, rozmaite faktury materiałów.

Magda Latosińska